به نام یزدان پاک ...

خداوندا تو خیلی بزرگی و من خیلی کوچک

ولی جالب اینجاست ٬ تو به این بزرگی من کوچک را فراموش نمیکنی

ولی من به این کوچکی تو را فراموش کرده ام . . .

بالاخره بعد از یک ماه و دو روز فرصتی پیش اومد که دوباره بنویسم .... فرصتی برای اینکه فاصله بیشتر از این نشه ........... شما چطورید ؟ خوبید ؟ خوشید سلامتین؟

تو این یک ماه اتفاقات زیادی افتاد . اگه یادتون باشه تو پست قبلی نوشتم که قراره سید جمال بیاد . سید جمال یه بار قبلا اومد و دوباره رفت و دوباره اومد و ما همچنان در پست قبل مانده ایم ..... این عکس رو امروز تو اتاق دکتر شیخی گرفتیم .................

از پایان نامه بگم که دیگه نود و هفت و سه دهم درصدش تمومیده و مونده حدود این سه درصد باقیمونده که احتمال قوی تا آخر هفته بعد تموم میشه و دیگه می شه نفسهای راحت رو کشید.........دلیل اینکه تا حالا هم نتونسته بودم که پستی بذارم این بود که واقعا سرم شلوغ بوده و هست .... امروز دیگه تصمیم کبری گرفتم که حتی اگه شده یک مقدار از کارهام رو بپیچونم ، یه پست بذارم .....

هفته قبل یه آنفولانزای شدید گرفتم . نمی دونم چه نوعی بود ولی فکر می کنم تو مراحل انسانیش بود و دیگه کار به حیوونهایی مثل مرغ و خوک نرسید

 جاتون خالی این هفته جمعه بعد از دوسال و نیم یه جمع کوچیک از بروبکس لیسانسمون جمع شده بودن .... بعضیها رو تو این دوسال و نیم دیده بودم ولی اکثرا رو ندیده بودم و این فرصتی بود برای تجدید خاطرات..... خالیترین جایی که دیده می شد جای سید علی بود....

اونشب تا دیر وقت داشتم به لیسانس فکر می کردم ... به آدمهایی که اونموقع هر روز می دیدمشون و امروز بعضا چند ماه یه بار هم به یادشون نمی افتم ، آدمهایی که دوستشون داشتم ، آدمهایی که حتی فکر اینکه یه روز نبینمشون هم برام سخت بود ،  آدمهایی که اونموقع بهشون عادت کرده بودم و فکر می کردم که این عادت باقی می مونه اما خیلی زود فراموش شدن و شاید شاعر راست گفته که از دل برود هر آنکه از دیده برفت .... نمی دونم شاید مشکل منه و شاید هم همه اینجورین ....

گردش روزگاری طوریه که همیشه آدمهایی تو زندگی آدم می آن که ریتم زندگیتو با اونها کوک می کنی ... آدمهایی که شاید اصلا فکرشو نمی کردی که روزی بهشون عادت کنی و .... قبلا هم اینو نوشته بودم ولی بازم می نویسم که آزمایشو تکرار دار کنیم : 

 قشنگی زندگی آدمهای اینکه قابل پیش بینی نیست . اگه اینجور بود خیلی سخت میشد یعنی اصلا جذابیتی نداشت .... دوره های مختلفی تو زندگی آدمهاست ... بعضی دوره ها وقتی می خوای واردش بشی برات سخته ولی وقتی وارد میشی می بینی که اونقدرها هم سخت نیست . دکتر شیخی یک جمله قشنگ داره که خیلی تکرارش می کنه .... "بعضی کارها فکرشون از خودشون سخت تره" . راست می گه ، مخصوصا تغییر وضعیتها اینجوریه و تغییر دوره ها .... گذروندن پایان نامه  تو موسسه  برای من یه دوره فوق العاده و یه تجربه خوب بود. البته خوب واقعا رفت و آمدش سخت بود و قبل از اینکه بیام فکر کردن به این قسمتش برام خیلی سخت بود ولی الان نزدیک به چهارماهه که هر روز حتی روزهای تعطیل میرم و البته دیگه روزهای آخره ولی به نظرم این روزها رو تا آخر عمرم فراموش نمی کنم و همیشه به عنوان بهترین خاطرات زندگیم ثبت خواهند شد. روزهایی که خیلی زود گذشت.... ایشالله تو پست های بعد از موسسه بیشتر می نویسم ....

سید جمال هم این بار از یه زاویه دیگه حرف زد و مطلبی رو گفت که فکرشو نمی کردم .... یعنی واقعا فکرشو نمی کردم که سید جمال همچین رازی رو تا بحال داشته و به من نگفته بوده خیلی برام عجیب بود .... به هر حال تو زندگی آدمها همیشه حرفهایی هست که تا ابد بین خودتو قلبت می مونه معمولا سید جمال هر کس رو می بینه می خواد حرف علمی بزنه و این برای ما حاشیه نشینها اصلا جذاب نبوده البته من الان یک کم بهتر شدم ...  ولی اینبار سید جمال هم از حاشیه ها گفت ، از حاشیه هایی که هیچ دوربین خبرسازی نگرفته بودش....

اما از اونشب گفتم .... و اینکه تا دیر وقت داشتم به اون سالها فکر می کردم .... ماها (من و سید ها ) به بعضی خاطرات می گیم کربلا .... این کربلا یعنی اون کرهای یا اتفاقهایی که معمولا تو ترمهای اول اتفاق می افتاد و برای ما که صفری بودیم خیلی دردناک بود ... و معمولا از بازگو کردنش تو جمعهای شاد پرهیز می کردیم چون حالمون گرفته میشد صفری بودیم دیگه .... البته همونطور که گفتم این اتفاقات مال ترمهای اول بود ... ترم بالایی که شدیم دیگه برای ما بد وجود نداشت ... الانم که یادم می افته می بینم ما تو اون زمان چه حرفهای خفنی می زدیم و عین خیالمون هم نبود.... کسی هم نمی تونست کربلا درست کنه چون همون موقع در محل حالشو می گرفتیم می خواستم یکی از این کربلاها رو بنویسم ولی بیخیال شدم ....

خوش است خلوت اگر يار يار من باشد

نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد

من آن نگين سليمان به هيچ نستانم

که گاه گاه بر او دست اهرمن باشد

روا مدار خدايا که در حريم وصال

رقيب محرم و حرمان نصيب من باشد

هماي گو مفکن سايه شرف هرگز

در آن ديار که طوطي کم از زغن باشد

بيان شوق چه حاجت که سوز آتش دل

توان شناخت ز سوزي که در سخن باشد

هواي کوي تو از سر نمي رود آري

غريب را دل سرگشته با وطن باشد

به سان سوسن اگر ده زبان شود حافظ

چو غنچه پيش تواش مهر بر دهن باشد

حرف آخر ....

بهتراست منفورباشی به خاطر چیزی که هستی تا محبوب باشی به خاطرچیزی که نیستی.

تا یه پست دیگه ....

بای بای ....

به نام خداي بخشايشگر مهربان ...

سلام

سلامي بعد از يه مدتي که فکر کنم طولاني هم باشه.... اميدوارم که خوب و خوش باشيد و ايام به کامتون .... منم خدا رو شکر بد نيستم . يعني نسبتاً کمي تا قسمتي خوبم .... بهترين روزهاي آدمها اياميه که آدم کنار عزيزانشه و ديدن اونها دلگرمش مي کنه .... ولي خوب يه موقعهايي هم بنا به عللي از اون محرومه ....

اما اين مدتي که نبودم :

اين مدتي که نبودم روزگار بد نبود .... يه کنگره قراره که تو پکن برگزار بشه و منم چهارتا خلاصه مقاله براش فرستادم که هر چهارتاش پذيرش گرفت ولي حالا نمي تونم برم چون صاف وسط کارهامه البته اگه نبود هم نمي رفتم  اينم آدرس کنگره

http://www.congress.com.cn/apce2009/

*. يه کنگره ديگه هم قراره که توي بيروت برگزار بشه که براي اون يکي هم يه چکيده فرستاديم و اونم پذيرش گرفت اينم سايت اونه البته از اون روز اول تا حالا من هربار کليک کردم باز نشد . البته از اونها توقعي بيش ازهم نیست

http://www.asplantprotection.org/

. از اين لحاظها اين مدت خوب بوده اما يکي از بهترين اتفاقهايي که تو اين مدت افتاد قبولي آخرين فرد غير آکادميک خونه ما يعني برادر کوچيکه ما، محسن خان بود که تونست با رتبه  721  رياضي تو کنکور سراسري تو دانشگاه تهران قبول بشه و مايه خوشحالي همه ما شد . فکر کنم تا حالا من تو وبلاگم عکس خانوادگي اي نذاشتم . اين عکس رو به افتخار محسن مي ذارم که مجموعه اي از تمام پسرهاي پدر و مادرمه .... سمت چپي محسنه.

 بعضي وقتها آدم بعضي چيزها رو مي بينه و ياد يه چيزهاي ديگه مي افته .... هفته قبل چهارشنبه تو موسسه يه اتفاق جالب افتاد و اون باعث شد که ياد قضيه آفتابه بيفتم ..... حتما شنيدين ولي براي خالي نبودن عريضه بازم مي گم : يه آقايي رو گذاشته بودن در يه دستشويي عمومي . هر کسي مي اومده آفتابه برداره ، هر آفتابه اي رو برمي داشته ، بهش مي گفته آقا اون آفتابه رو بذار اون يکي رو بردار . يه نفري ازش مي پرسه که آقا مگه اين آفتابه ها با هم فرقي هم دارن ؟ مي گه نه . دوباره مي گه که پس چرا هرکس هر آفتابه اي رو بر مي داره تو يکي ديگه رو بهش معرفي مي کني ؟ مي گه دستت درد نکنه پس ما رو اينجا واسه چي گذاشتن  اين تلخند مصداق خارجي زيادي داره . متاسفانه خيلي از اقشار پايين جامعه که نمي تونن خودي نشون بدن با اين جور کارها و گيرها مي خوان مطرح بشن .... بگذريم ....

اين روزها خيلي تمرکز ندارم . تقريبا هيچ وقت خالي اي ندارم ولي براي خالي نبودن عريضه هر از چند گاهي مي نويسم . راستي .... اين هفته هم قراره سيد جمال قراره بياد .....

اينم حرف آخر سيد جمالي يعني سيد جمال برام اس ام اسک کرده بود :

آتش دوست اگر در دل ما خانه نداشت ..... عمر بي حاصل ما اين همه افسانه نداشت

مواظب خودتون باشید

بای

به نام خداي تقدير ...

روزگاري يار من بودي و يار من نبودي .....

ماه من بودي ..... ولي در شام تار من نبودي .....

در بهار آرزو اي گلبن زيباي عشق .....

باغ گل بودي ولي باغ بهار من نبودي .....

اي بسا شبها که در روزن نشسته اي .......

منتظر بودي ،  ولي در انتظار من نبودي ........

سلامي بعد از حدود يک ماه .... البته اگه بخوام پست قبلي رو حساب نکنم .....

اميدوارم که حالتون خوب خوب باشه و روزه هاتون رو هم کامل گرفته باشيد. امسال بهترين ماه رمضوني عمر من بوده ، البته از اين لحاظ که سخت نگذشته ... دليلش هم اينه که اصلا گذران روز رو حس نمي کنم چون کلا درگير کار هستم و معمولا روزي حدود هشت تا نه ساعت آزمايشگاه هستم حتي پنجشنبه ها و جمعه ها .... دليل اينکه فاصله هاي بين دوتا پست اينقدر طولاني شده همينه .... ديشب (پنجشنبه) بعد از افطار تا خود سحر خواب بودم .نفهميدم چطور خوابم برد.  کار و بار هم خدا رو شکر روبه راهه و حدود نصف آزمايشاتم رو تموم کردم و اميدوارم که تا آخر مهر ايشالله ديگه آزمايشات تموم شه و برم سر نوشتن....

شبهاي قدر هم رسيد ... شبهايي که قراره تقدير ما رو براي يکسال بنويسن . پارسال هم نوشتم ، موقع اصلي خووندن دعاي يا مقلب القلوب و الابصار  الانه ...... ايشالله که تقدير همه ما که داره تو اين شبها نوشته ميشه سراسر از سلامتي ، پيروزي و موفقيت عزيزانمون باشه .... آمين ....

اگه چندين پست قبل رو يادتون باشه در مورد سرنوشت آدمها و اينکه يدفعه چند سرنوشت بهم گره بخوره  نوشتم و اينکه اعتقاد دارم هيچ برخوردي تصادفي نيست و قول داده بودم که حدود يک ماه بعدش بيشتر توضيح بدم ... هر چند الان بيش از دوماه از اون نوشته مي گذره ولي خوب مي خوام بنويسم. قبلا هم نوشته بودم که بعضي برخوردها به همون زمان مختوم نمي شه و بعضي برخوردها سالها بعد دوباره جاي ديگه اي به سراغ آدم مي آن.... حتما براي شما هم از اين موارد متعدد به وجود اومده . يکي از مهمترين اينها امسال تو زندگي خانواده ما اتفاق افتاد . حميد همکلاسي دوران ابتدايي و البته يکي دوسال از راهنمايي من بود ..... اون موقعها در حد يه سلام عليک و شايد يه موقعهايي همون هم نبود. همکلاسي بوديم ولي نه همکلاسي صميمي.... شايد اگه اون موقع ها مي گفتن که اين حميد خان قراره که در حد تيم ملي فاميلتون بشه باورم نمي شد که هيچ ، کلي هم بهش مي خنديدم. روزگار گذشت و گذشت تا امسال و تا چند ماه پيش که همين اتفاق افتاد و دست تقدير حميد رو آورد تو خوونه ما و دوماد ما کرد **** وقتي اين اتفاق افتاد ياد اون سالها افتادم .... يادمه يه فيلمي سالها قبل از تلويزيون پخش شد که توي اون اکبر عبدي نقش يه باباي بد اخلاق که بچه هاش رو اذيت مي کرد افتادم . بعد توي يه دادگاه محکومش کردن که بره توي يه ماشين زمان و سي سال به عقب برگرده .... خيلي جالب بود . وقتي به عقب برگشته بود ، خواستگاري خواهرش بود . بعدها اون دوماد خيلي خواهرشون رو اذيت کرده بود به خاطر همين وقتي به عقب برگشته بود مي خواست که اون ازدواج سر نگيره . روز خواستگاري پدر دومادشون رو درآورد ولي بازم خواهرش رو دادن به همون آقا ... تقديرش اين بود .... يه قسمتش که خيلي جالب بود اين بود که سر کوچه وايساده بود و يه دختر ده دوازده ساله رو با مامانش ديد. اون دختره بعدها قرار بود با همين اکبر عبدي ازدواج کنه . اون سکانسش خيلي جالب بود .... بگذريم ... به هر حال زندگي همينجوري مي گذره و قشنگيش اينه که آدم نمي دونه فردا چي ميشه ... به نظر شما فردا چي ميشه ؟؟؟؟؟؟؟؟

همونطور که مي دونيد مجلس هم طرح ممنوعيت استفاده از عناوين علمی  رو تصويب کرد . دستش درد نکنه . اين شعر رو بخوونيد تا بفهميد چرا مي گم دستش درد نکنه ....

گرفتم بعد عمري مدرکي چند
و اينجانب شدم حالا مهندس
ندانستم که ريزد از چپ و راست
از پايين و از آن بالا مهندس
غضنفر گاري اش را هول نميداد
د ِ يالا هول بده يالا مهندس
تقي هم چونه ميزد کنج بازار
نمي ارزه واسم والا مهندس
به مرد قهوه چي ميگفت اصغر
دو تا چايي قند پهلو مهندس
شنيدم کودکي ميگفت در ده
به مردي با چپق خالو مهندس
ز جنب دکه اي بگذشت مردي
صدا آمد " آب آلبالو مهندس "
شنيدم با تشر ميگفت معمار
به آن وردست حمالش مهندس
همين مانده که از فردا بگويند
به گوساله و امثالش مهندس
شنيدم که عمل کرده دماغش
خبر داري از احوالش مهندس؟!
شنيدم بعد تنظيمات بيني
ميگن همه بهش خانوم مهندس
سرت رو درد آوردم من مهندس
سخن از هر دري اومد مهندس
يکي سيگار ميخواد اون سمت دکه
برو که مشتري اومد مهندس

به هر حال اين استفاده از القاب تو کشور ما خيلي زياده و اين قانون لازم بود .

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

هرگز از ياد من آن سرو خرامان نرود

از دماغ من سرگشته خيال دهنت

به جفاي فلک و غصه دوران نرود

در ازل بست دلم با سر زلفت پيوند

تا ابد سر نکشد و از سر پيمان نرود

هر چه جز بار غمت بر دل مسکين من است

برود از دل من و از دل من آن نرود

آن چنان مهر توام در دل و جان جاي گرفت

که اگر سر برود از دل و از جان نرود

گر رود از پي خوبان دل من معذور است

درد دارد چه کند کز پي درمان نرود

هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگردان

دل به خوبان ندهد و از پي ايشان نرود

حرف آخر :

دلهاي پاک خطا نمي کنند سادگي مي کنند و امروز سادگي ، پاکترين خطاي دنياست

اميدوارم که پست بعدي رو بتونم به زودي بذارم

التماس دعا

باي

به نام خدا

نماز روزه هاتون قبول حق باشه ایشالله

منم خوبم . ملالی نیست به جز نداشتن وقت برای نوشتن .... کلی حرف دارم ولی وقت ندارم ....

کارهام هم خدا رو شکر خوب پیش می ره ....

 التماس دعا

بای

مواظب خودتون باشید .....

بای تا های .....

به نام خدای مهدی (عج)...

سلام .... خوبین ؟ خوب خدا رو شکر ...... منم کم بد نیستم .....

می گذره....

این روزها داره متفاوت می گذره.... یعنی متفاوت با این دوساله اخیری که فوق می خوونم . کلا البته بد نمی گذره... شرایط جدید. کار تو موسسه ... و فضای جدید.... طبق معمول شدیدا مشغول کارم . پریشب هم عروسی دخترخاله ام بود که طبق مراسمات قبلیش این بار هم نتونستم برم....

هوا هم این بار بس ناجوانمردانه گرم شده .... باز این چند روزه هوا بهتر شده ....ولی چند روز قبل فوق العاده گرم بود ....

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد

ياد حريف شهر و رفيق سفر نکرد

يا بخت من طريق مروت فروگذاشت

يا او به شاهراه طريقت گذر نکرد

گفتم مگر به گريه دلش مهربان کنم

چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

شوخي مکن که مرغ دل بي قرار من

سوداي دام عاشقي از سر به درنکرد

هر کس که ديد روي تو بوسيد چشم من

کاري که کرد ديده من بي نظر نکرد

من ايستاده تا کنمش جان فدا چو شمع

او خود گذر به ما چو نسيم سحر نکرد

اما این بار می خوام درباره حرف آخر این پست حرف بزنم ........

همه مون تو زندگیمون با آدمهای مختلفی برخورد داشتیم ..... آدمهایی با دیدگاههای مختلف که وقتی حرفهاشون رو می شنوی می بینی که بعضیها به چیزهایی توجه می کنن که شاید تو هیچوقت بهش توجه نکرده باشی یا فکر نکرده باشی ... این اختلاف افکار باعث میشه که آدمها از نظرات هم استفاده کنن ..... اصولاً آدمها دو دسته هستن، یک دسته اونهایی هستن که وقتی حرف می زنن سعی می کنن که حرفی رو که می زنن زایده عقل خودشون باشه ، یعنی با توجه به چیزهایی که تو ذهنشونه یه سری تجزیه و تحلیل می کنن و حرف می زنن... اینها اصطلاحاً  آدمهایی هستن که از خودشون چیزی برای گفتن دارند.... و استقلال فکری دارند . من به اینها می گم آدمهای فکری .... تعدادشون کم نیست ولی در مقایسه با اون دسته خیلی ناچیز هستن. گروه دوم گروهی هستن که یا نمی تونن فکر کنن و یا اینکه نمی خوان فکر کنن . بیشتر سعی میکنن از حرفهای دیگران استفاده کنن . البته این بد نیست ولی اینکه عیناً حرف بقیه رو تکرار کنی و اصطلاحا رو حرف مردم اسکی بری .... شما رو نمی دونم ولی من با این روش و آدمهایی که این سیستمی هستن حال نمی کنم . برعکس گروه اول که واقعا براشون احترام زیادی قائلم . کلاً کسایی که از روی فکر حرف می زنن کمتر حرفشون عوض می شه ، آدمهایی هستن منطقی که معمولا وقتی هم انتقادی بهشون میشه منطقی برخورد می کنن و بازم با فکر باهاش برخورد میکنن. ولی برعکس گروه دوم چون خودشون خیلی از عقلشون استفاده نمی کنن خیلی راحت تحت تاثیر رفتار دیگران رنگ و عقیده عوض می کنن ، خیلی زود به پوچی می رسن و در همون اعتقادات هم شک می کنن .... معمولاً آدمهایی که آی کیو بالایی دارن  جز دسته اول قرار می گیرند. ملاک من برای اینکه بفهمم یه آدم آی کیوش بالاست یا نه همینه ... یعنی به رفتار اجتماعیش نگاه میکنم ، تو برخوردهاش و مخصوصاً حرف زدنهاش ... الکی نیست که میگن : تا مرد سخن نگفته باشد ، عیب و هنرش نهفته باشد.... افرادی که آی کیوی بالایی دارند در مورد مسائل اجتماعی (همین چیزهای معمولی که شاید به چشم هم نیان) اینقدر خوب و پخته نظر می دن که آدم فکر می کنه که همه اینها رو تجربه کردن .... خلاصه اش اینکه خیلی خوبه که طوری حرف بزنی که بقیه رو حرفت حساب کنن ...........

شعبان هم شروع شده و پنجشنبه هفته بعد هم یکی از بزرگترین اعیاد مسلمونها و شاید همه مردم دنیا باشه... روزی که منجی زمین به دنیا اومد ..... روزی که فردی که تو همه ادیان به عنوان نجات دهنده بشر معرفی شده ، به این زمین پا گذاشت.... من هر سال یه توی نیمه شعبان ، این اس ام اس رو برای دوستان می فرستم که خودم خیلی دوستش دارم:

تنها آرزو نمی کنم که بیایی ، چون همه می دانند که می آیی ، آرزو می کنم که وقتی می آیی چشمانم شرمسار نگاه مهربانت نباشند....

پیشاپیش میلاد منجی عالم بشریت رو خدمت شما تبریک عرض می کنم .....

حرف آخر :

نه طوطي باش كه گفته ديگران را تكرار كني و نه بلبل باش كه گفته خود را هدر دهي